Od czego zacząć ?

Z Animuj.pl

autor artykułu: Łukasz Słuszkiewicz Luka

Spis treści

[edytuj] Czym możesz rysować

Możesz użyć każdego narzędzia, który zostawia ślad na papierze, ale ołówek będzie najwygodniejszy. Zawsze możesz wymazać dobrą gumką. Jeśli chodzi o rodzaje ołówków, to ze skali twardości od H6 do H0 po przez HB do B0 aż po B8 jaką możesz mieć do dyspozycji, zakres od HB,B0 do B2 powinien być najlepszy.

Jeżeli chcesz rysować na kalce, na pewno będziesz rysować twardszym ołówkiem. Jednak jaki ołówek wybierzesz zależy jedynie od Ciebie, gdyż każdy ma inną czułość i siłę docisku ręki w trakcie rysowania. Jest to sprawa indywidualna. A rysowanie powinno być przecież szybkie i pozbawione oporów.

Ołówek może być również automatyczny, ale i w drewnianej oprawie jest dobry. Taki właśnie ołówek może dać piękną, modulowaną kreskę. Niestety wymaga częstego ostrzenia. A wtedy będziesz potrzebował ostrzałki, ręcznej, na korbkę, lub elektrycznej. Ja używam bateryjnej ostrzałki.

Do ołówka drewnianego jak i automatycznego na minki szerokie na 2mm będziesz potrzebował drobnego papieru ściernego do zaostrzenia końcówki ołówka przy rysowaniu drobniejszych detali. Ale nie ostrz ołówka do ostrości igły bo powstanie błąd rysunkowy, a kreska na swym początku będzie zbyt cienka, a szpic będzie się łamał. Również Również papier może ulec uszkodzeniu.

Zarówno ołówek drewniany jak i automatyczny na minki 2mm powinieneś w trakcie rysowaia stale obracać w palcach po każdej dłuższej kresce. Pozostawiony w ten sposób ślad ma swoją charakterystyczną zmienność grubości, a że jest powtarzany przy każdej kresce, daje rysunkowi własny charakter. Ołówki automatyczne 0.9 czy 0.5 milimetra nie wymagają takich zachodów. Jednak ich wadą jest równy, druciany ślad rysunku.

Poza ołówkiem bardzo Ci się przyda kredka niebieska a czasami czerwona. Czerwona do poprawienia błędów aby były widoczne przy przerysowywaniu lub zaznaczeniu elementów technicznych animacji. Natomiast niebieska kredka będzie służyłą Ci do wstępnych szkiców, do budowania konstrukcji postaci, zaznaczania linii ruchu, łuków ruchu. Ołówka grafitowego będziesz używał przede wszystkim do wyciągnięcia na czarno rysunku po naszkicowaniu go kredką niebieski, oraz do przerysowywania rysunków na czysto z podświetlonej kartki na wierzchnią kartkę. Jednym słowem do robienia outlinu. Pamiętaj kredki niebieskiej używaj delikatnie, tak ąbyś mógł ewentualnie poprawić szkic wymazując elementy zbędne. Rób to tak aby ślad ołówka był mocniejszy od szkicu niebieskiego.

Używanie niebieskiej kredki o specyficznym spektrum kolorystycznym do wstępnego rysowania, szkicowania, ma sens. Kolor niebieski znika przy filmowaniu na mało czułych filmach reprodukcyjnych jak i przy kopiowaniu prostymi urządzeniami kserograficznymi przy przenoszeniu rysunku na celuloid animacyjny czy kolejny papier. Rysunek robi się wtedy czysty, jakby narysowany pewną i zdecydowaną ręką rysownika. Również przy przenoszeniu rysunku do komputera po przez skaner, czy kamerę, można łatwo usunąć czysty kolor niebieski, czy czerwony po przez proste zabiegi w programie graficznym, czy filmowym programie edytującym.

Wstępne, delikatne szkicowanie niebieską kredką ma i tą zaletę, że zbyt częste przerysowywanie tego samego rysunku ołówkowego, wcale nie przyspiesza pracy. Spek Samsung S8 Również zbyt częste przerysowywanie poprawionego rysunku umieszczonego w ciągu innych faz ruchu, powoduje po paru razach istotne przesunięcia rysunku względem innych już narysowanych faz. Przykry efekt przeskakiwania w miejscu animowanych postaci możesz poglądnąć na starych filmach z przed lat.

[edytuj] Stabilne mocowanie rysunku to podstawa animacji

Przy projektowaniu ruch na papierze musisz rozwiązać zasadniczy problem, przed którym animacja stała od samego początku swojego istnienia. Chodzi o stabilizacja kolejnych rysunków-faz ruchu i powtarzalność mocowania na powierzchni pulpitu względem innych faz ruchy w trakcie rysowania, jaki przy przenoszeniu ich na dowolny nośnik. Musi to być niezależne od czasu w którym będziesz potrzebował coś zmienić, poprawić; czy na blacie rysunkowym, pod kamerą, przy kopiowaniu przez skaner, kserokopiarkę, przy przerysowywaniu na celuloid w procesie ink&paint. Rysunki muszą być zawsze w tym samym, zaprojektowanym miejscu względem kadru filmowego jak i siebie nawzajem.

W poligrafii do spasowania kolorów w kolejnych wydrukach kolorowej ilustracji, służy system markerów stawianych na brzegach arkusza. Drobne i cienkie krzyżyki na rogach, często w kółkach jak tablice strzelnicze, muszą pokrywać się za każdym przebiegiem maszyny drukarskiej.

Podobny system zastosował McCay w filmie “Dinozaur Gertie”. Lecz ten pomysł wymaga częstego sprawdzania czy rysunki są dobrze z pasowane. To bardzo przeszkadza w pracy.

Animatorzy na różny sposób próbowali rozwiązać ten problem. Ty możesz postąpić podobnie jak oni w przeszłości.

Dwie listewek o wysokości rzędu 0.5 do 1 centymetra umocuj pod kątem 90° względem siebie do podświetlanego blatu. Najwygodniej będzie umocować je z lewej u dołu, lub z prawej u dołu jeżeli jesteś leworęczny. Wtedy jedną ręką będziesz mógł przytrzymać kilka kartek przyciskając je do blatu, a drugą sprawnie kartkować aby sprawdzić ruch narysowanych faz. Nawet jeżeli kartka z rysunkiem przesunie się, będziesz mógł sprawnie dosunąć ją do wyczuwalnego oporu listewek. Ten sam mechanizm dosuwania zastosujesz przy rejestracji poszczególnych faz ruchu przez kamerę czy skaner.

Niestety, nie jest to sposób doskonały pozycjonowania rysunków. W trakcie pracy powstają drobne, pozornie nieistotne przesunięcia wzdłuż i w poprzek, a szczególnie trudne do kontroli są drobne rotacje arkusza papieru - nierównoległości brzegu papieru względem listewek. Dosuwając papier, wyczuwasz opór kartki od dołu i z boku, lecz kartka nie opiera się równolegle do brzegów listewek. Powstają w ten sposób animacje mają charakterystyczne szarpnięcia typowe dla pierwszych animacji XX wieku.

Przybyły do Nowego Yorku 1912 roku malarz i ilustrator Raoul Barré (18..-19..) wymyślił coś co dzisiaj nazywamy w Polsce bolcami a w USA "peg bar" lub "registration system". Jest to prosty sposób stabilnego mocowania kartek papieru w trakcie rysowania i rejestracji gotowych rysunków na nośnik obrazu filmowego. Otóż Raoul Barré wyciął dwa otwory przy dłuższej krawędzi arkusza papieru i nałożył go na dwa trzpienie przymocowane do blatu.

Ty możesz zrobić to samo. Wystarczy że będziesz miał zwykły dziurkacz biurowy do perforacji papieru na dwie lub cztery dziurki (bo są i takie a wtedy twój system będzie stabilniejszy) jaki stosuje się w segregatorach biurowych. Przykręć do dwie lub cztery mosiężne śruby o średnicy otworów w tych samych odległościach co na papierze i odetnij główki śrub na wysokości mniejszej niż 1cmm, ale nie więcej niż 0.5cm. A potem zaokrągl ostre ich krawędzie pilnikiem.

Aby odległości pomiędzy bolcami były precyzyjne z perforuj dziurkaczem parę arkuszy grubszego kartonu. Przymocuj pierwszą śrubę odetnij jej główkę. Nałóż na pierwszy bolec z perforowane i sklejone precyzyjnie kartony. Przyklej je tymczasowo do blatu aby nie przesuwały się. Pozostałe wolne otwory w kartonie wyznaczą Ci dokładnie gdzie przykręcić pozostałe śruby. Pozostaw jeden kołek nieco wyższy (ten na który będziesz w pierwszej kolejności nakładał papier animacyjny) a pozostałe niższe - łatwiej będzie Ci nawlekać z perforowane arkusze papieru.

Ponieważ papier jest dość delikatnym materiałem, dziurki w nim zrobione mogą ulec uszkodzeniu. Możesz je wzmocnić, jeśli wcześniej przygotujesz sobie z perforowane wcześniej paski lub małe kwadraciki papieru samoprzylepnego. System opisany powyżej na tyle dobrze się sprawdzał w pracy, że był używany aż do lat 40 dwudziestego wieku. Jednak dynamiczny rozwój animacji spowodował, że udoskonalono go, usuwając pewne niedoskonałości dwóch bolców Barré.

Obecnie w użyciu są dwa dość podobne standardy stabilizacji arkuszy papieru do animacji. Oxberry i ACME. Mechanizm działania jest podobny. Składają się one z trzech bolców jako podstawowy moduł; środkowy trzpień jest okrągły, o przekroju 1/4 incha dla obu systemów. Dwa boczne trzpienie mają przekrój prostokątny lecz delikatnie zaokrąglony, można powiedzieć że są owalne. Oba dodatkowe trzpienie są równo oddalone na boki względem środkowego, podstawowego i wyższego bolca. Bolce Oxbery są tej samej grubości co bolec środkowy i są na 1/2 incha szerokie. Bolce boczne ACME są o połowę cieńsze. Z reguły bolec okrągły jest wyższy od bocznych.

Istotną cechą obu systemów jest to, że otwory w papierze dla bolców prostokątnych zrobione są nieco dłuższe aby papier po założeniu na bolec środkowy a potem boczne nie fałdował się lub rozrywał. Aby łagodnie spoczywał na blacie, a zakładanie było sprawne. Bowiem duża wartość wilgoci w powietrzu może delikatnie zmienić wymiary papieru, uniemożliwiając założenie go na system mocowań bez uszkodzenie.

Wilgotność w Kalifornii bywa diametralnie inna niż w Nowym Jorku. Dlatego też bolce boczne są nieco niższe a dziurki w papierze dłuższe. Ogólnie rzecz ujmując paten jest dokładnie przemyślany. Środkowy trzpień ma za zadanie pozycjonować arkusz papieru , natomiast trzpienie boczne, prostokątne zabezpieczają papier przed przekręcaniem względem osi bolca głównego. Drobne zmiany wymiarów papieru spowodowane np wilgotnością są rozkładane równomiernie od środka papieru na boki.

Wadą systemu jest jednak cena, nie tyle samych bolców, ale przede wszystkim perforatorki służącej do robienia otworów w papierze i celuloidzie. Same bolce są do nabycia w specjalistycznych sklepach internetowych w USA, w Anglii lub Irlandii. Koszt to od pary dolarów za bolce plastikowe, po kilkadziesiąt za metalowy listwę z bolcami. Natomiast perforatorka ręczna (puncher) na 10 arkuszy, lub 5 celuloidów może kosztować do 1000 USD. O automatycznej nie wspomnę. Można również nabyć papier już perforowany za cenę nieco wyższą od tego bez perforacji, ale i on jest drogi. Problem może jedynie rozwiązać bardzo dobry ślusarz, ale i on weźmie za robotę swoją cenę. I uwaga końcowa, a mianowicie ta że tego co zauważyłem, w Polsce używane są oba systemy, jednak z wyraźną przewagą systemu ACME. Więc jeżeli chcesz animować dla jakiegoś studia, upewnij się jakiego rodzaju bolców są w nim używane.

[edytuj] Miejsce pracy

Do wygodnego rysowania potrzebujesz wygodny, podświetlany pulpit z uchylną powierzchnią - uchronisz w ten sposób swój kręgosłup przed nadmiernym obciążeniem, a i komfort dla oczu będzie większy. Raczej unikaj do podświetlania pulpitu świetlówek. Dają one może równomiernie rozłożone światło, lecz tylko kosztowe podpięcie do trójfazowego prądu pozwala uniknąć męczącej pulsacji jedno-fazowego prądu (Uwaga o świetlówkach nie jest prawdziwa. Pulsacja światła zachodzi we wszystkich źródłach światła zasilanych prądem przemiennym 50 razy na sekundę - nie jest więc dostrzegalna przez oko ludzkie. Żarówka, gdzie żarnik to nic innego jak rozgrzany kawałek drutu - jest pod tym względem lepsza. Bezwładność cieplna żarnika niweluje pulsacje światla. To że świetlówka "mruga" spowodowane jest na ogół przez jej zużycie. Podłączenie wielu świetlówek,a nie jednej!, do sieci trójfazowej - nie dostępnej w domu - ma na celu zlikwidowania efektu stroboskopowego kiedy to częstotliwość pulsacji światła nakłada się np. na ruch obrotowy i powoduje pozorne spowolnienie ruchu). A ponieważ w trakcie pracy dość często gasi się i zapala podświetlenie, aby sprawdzić ruch na wielu fazach, albo sprawdzi rysunek leżący na wierzchu, dlatego świetlówki również nie są wskazane bo ich zapalanie nie jest natychmiastowe - potrzebują bardzo dobrego startera i trochę czasu. W związku z powyższym zastosuj raczej światło żarowe, ale tak skonstruowane aby dawało oświetlenie na spód pulpitu z białego odbicia.

W Pulpicie powinna być wycięta okrągła dziura a w niej zamontowany dysk animacyjny dający się w niej rotować - obracać. To dla wygody rysowania, więc zadbaj aby obracanie dyskiem było łatwe do zrobienia, bez szarpnięć. Dlatego kontakt i zawieszenie pomiędzy uchylnym pulpitem a obrotowym dyskiem powinny być dobrze przemyślane. Jual Bunga | Jual Gamis


Dodatkowo do obracania służą dwa małe otwory, na górze i na dole o średnicy znacznie większej od średnicy palca wskazującego służącego do tego celu. W dysku wycinasz prostokątny otwór w wielkości większej od kadru F12 w którym montujesz szybę a na nią dobrze jest położyć białe, matowe pleksi. Rysowanie bezpośrednio na szybie nie jest zbyt komfortowe, a pleksi daje pewną miękkość w trakcie rysowania ołówkiem.

Do brzegu prostokątnego otworu w dysku mocujesz listwę z bolcami. W ten sposób masz w pełni sprawny, profesjonalny dysk animacyjny (animation disc), który dzięki możliwemu obracaniu daje możliwość rysowania pod różnymi kątami ustawienia ręki względem rysunku. Jeżeli konstrukcja dysku jest zbyt dużym wyzwaniem to powinna wystarczyć podświetlana szyba z matowym pleksi na wierzchu. W tedy jednak nie mocuj bolców do pulpitu. Będziesz wtedy mógł obracał rysunkami nałożonymi na bolce zgodnie z aktualną potrzebą.

Stanowisko animacyjna (animation stand) powinno mieć poza podświetleniem od doły, które da się łatwo wyłączyć (wyłącznik w zasięgu ręki), również łatwo dostępne oświetlenie górne. Mając do dyspozycji oświetlenie od spodu lub od góry możesz nim żonglować i zmieniać w zależności od tego czy chcesz znać pozycję poprzednich faz (oświetlenie od dołu), czy raczej skupisz się przy rysowaniu i konstruowaniu konkretnego rysunku. Wtedy rysunki będące pod spodem były by jedynie przeszkodą (oświetlenie od góry).

Dodrze jest też mieć w zasięgu ręki półkę o powierzchni paru arkuszy papieru animacyjnego; dla stosu czystych arkuszy, gotowej animacji, rysunków w tracie, projektów postaci czy recept animacyjnych (exposure sheets, exsheets) czy scenariusza obrazkowego (storyboardu).

Dobrze jest również mieć w pobliżu duże lustro. Czasami zamiast wymyślać jakiś gest i próbować wielokrotnie go narysować, można odpowiednio ustawić się w lustrze i podpatrzyć jak dany gest powinien wyglądać.

Bywa też pomocna lalka animacyjna do kupienia w sklepach zaopatrzenia plastyków.

Ponieważ praca z ołówkiem i ciągłym ostrzeniem bywa brudnym zajęciem, przydać się mogą bawełniane, białe rękawiczki, parę kompletów. Są do nabycia w sklepach z odzieżą roboczą i wcale nie drogie. Również praca z celuloidami wymaga używania rękawiczek, aby nie zostawić na nim śladów rąk i ich odcisków. Zwykle obcina się od rękawiczki część przeznaczoną dla kciuka, palca wskazującego i środkowego. Przy rysowaniu w rękawiczce masz swobodniejszy ruch dłoni po papierze. Gdyż zawilgocona dłoń może przyhamowywać przemieszczanie się po powierzchni papieru.

To co wymieniłem powyżej powinno w zupełności wystarczyć do komfortowego zaprojektowania na papierze najbardziej wymyślnego ruchu w klasyczny, tradycyjny sposób.

You've hit the ball out the park! Inrcedbile!

[edytuj] Zamiast kamery - komputer

Zamiast kamery, czy aparatu cyfrowego możesz również rysunki z animacją zeskanować. Pamiętaj jednak o bolcach przymocowanych do obudowy skanera obok dłuższego jego boku. Luźno zeskanowane rysunki, bez przymocowania do listwy z bolcami lub innego systemu stabilizującego rysunki faz na pewno nie dadzą zadowalających rezultatów. Większość skanerów ma parę standardowych opcji skanowania.

W przypadku opcja line-art, lub dokument, rozdzielczość 72 dpi i 100% wielkości(już większość skanerów pracuje w tym standardzie) zupełnie wystarczy. Zaoszczędzisz w ten sposób masę czasu przy skanowaniu jak i miejsca na dysku. Rysunek też będzie znacznie czyściejszy niż skanowany z opcją Photo. Przy rejestracji rysunków nie zapomni o precyzyjnym zapisie każdego rysunku zgodnie z receptą animacyjną i numeracją naniesioną na rysunki w trakcie animacji.

Po przeniesieniu każdego rysunku na dysk komputera musisz je złożyć w film. Wszystkie skany powinny być w jednym wspólnym dla nich folderze, wirtualnej teczce o niepowtarzalnej nazwie. Użyj skróconej nazwy tytułu twojego projektu, numeru ujęcia, imienia bohatera lub litere oznaczającą warstwę a także numer kolejny rysunku.

Jest bardzo dużo programów komputerowych, które umożliwią Ci rysowanie i/lub animację. Nie musisz mieć wszystkich. Ale warto mieć jeden lub dwa i dogłębnie zapoznać się z ich możliwościami. Każdy ma swoje wady i zalety. Każdy ma wiele wspaniałych możliwości, których nie mają inne, a które na pewno poznasz kiedy zaczniesz z nimi pracować. Jual Bunga Mawar Murah

[edytuj] Komputer w animacji

W ten sposób doszliśmy do świata animacji tworzonej przy użyciu technik komputerowych. Lubisz rysować a lista przedmiotów wymienionych powyżej, służących do projektowania animacji na papierze przeraża Cię. Albo jest niedostępna. Może być też tak, że twoje umiejętności rysunkowe nie są zbyt zaawansowane, aby czuć się pewnie w "papierowym" sposobie kreacji ruchu. Chcesz jednak stwarzać ruch na ekranie.

Mam dla Ciebie rozwiązanie. Skoro czytasz ten tekst to posiadasz komputer. Jeżeli jest on kupiony w ciągu ostatnich dwóch lat jest na pewno wystarczająco dobry aby zacząć. Monitor 19 cali o częstotliwości powyżej 100Hz jest też dobry - nie zmęczy twoich oczu zbyt szybko, a panelowy byłby jeszcze lepszy.

Potrzebujesz jeszcze tablet graficzny. Jest to urządzenie peryferyjne komputera które umożliwia rysowanie po powierzchni tabletu, a efekt widzisz na ekranie. Jest to pewne utrudnienie, ale po paru dniach, a na pewno tygodniach treningu nie będziesz widział różnicy pomiędzy rysowaniem na papierze czy na ekranie. Tablet firmy Wacom w formacie minimum A5, a lepiej A4 z 1024 poziomami (levels) czułości - to bardzo dobry wybór.

[edytuj] I teraz możesz zacząć. Powodzenia!

A jeżeli będziesz miał jakieś sugestie, pytania, coś jest niezrozumiałe, śmiało, pytaj. To bardzo pomoże mi w napisanie podręcznika, którego w języku polskim praktycznie nie ma.

Agen Domino99 | Poker Online Uang Asli | Agen Dominoberas berasjual beli beras http://www.floristjakarta.co.id/ Yugni